stroncium

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

stroncium (język czeski)[edytuj]

stroncium (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) chem. stront
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Czeski - Pierwiastki chemiczne
źródła:

stroncium (język słowacki)[edytuj]

stroncium (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) chem. stront[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) symbol. Sr
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. stroncianit m
przym. stronciový
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Słowacki - Pierwiastki chemiczne
źródła:
  1. Hasło stroncium w: Krátky slovník slovenského jazyka, J. Kačala – M. Pisárčiková – M. Považaj (red.), Bratysława, Veda, 2004, ISBN 80-224-0750-X.

stroncium (język węgierski)[edytuj]

stroncium (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) chem. stront
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Węgierski - Pierwiastki chemiczne
źródła: