smyk

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

smyk (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[smɨk], AS[smyk]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. żart. dziecko, zwłaszcza o chłopcu: malec, brzdąc, szkrab
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. smyczek m
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

smyk (język czeski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) poślizg
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

smyk (język wilamowski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) smyk
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: