silenzio

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

silenzio (język włoski)[edytuj]

wymowa:
IPA/si.ˈlɛn.ʦjo/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) cisza, spokój
(1.2) milczenie
(1.3) przen. zapomnienie

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) 1. os. lp, tryb oznajmujący czasu teraźniejszego (presente indicativo) od: silenziare
odmiana:
(1.1-3) lp silenzio; lm silenzi
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) silenzio profondogłęboka ciszasilenzio di mortemartwa ciszasilenzio di tombagrobowa cisza
(1.2) ascoltare in silenziosłuchać w milczeniufare silenziomilczećrompere il silenzioprzerwać milczenie
(1.3) cadere nel silenziopopaść w zapomnienievivere nel silenziożyć w zapomnieniu
synonimy:
(1.1) calma, pace, quiete, tranquillità
(1.2) mutismo
(1.3) dimenticanza, dimenticatoio, oblio
antonimy:
(1.1) rumore
(1.2) loquacità
(1.3) memoria, ricordo
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. silenziario m, silenziatore m, silenziosità ż
czas. silenziare
przym. silente, silenziabile, silenzioso
przysł. silentemente, silenziosamente
związki frazeologiczne:
(1.2) (przysłowie) la parola è d'argento, e il silenzio è d'oromowa jest srebrem, a milczenie złotem
etymologia:
(1.1-3) łac. silentium < łac. silens, -entis
uwagi:
źródła: