sensat

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

sensat (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈsɛ̃w̃sat], AS[sũ̯sat], zjawiska fonetyczne: nazal.samogł.+n/m+szczelin.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) daw. człowiek sztucznie poważny, silący się na uczoność, mędrkujący
(1.2) pot. człowiek doszukujący się we wszystkim sensacji, wzbudzający sensację
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. sensacja ż, sensacyjność ż
forma żeńska sensatka
przym. sensacyjny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Hasło Kto to jest sensat? w: Maciej Malinowski, Obcy język polski.