sakta

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: sákta

sakta (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) zwalniać (o prędkości)
(1.2) tłumić, osłabiać

czasownik zwrotny sakta sig

(2.1) spóźniać się (np. o zegarze)

przymiotnik

(3.1) powolny, opieszały, ociężały
(3.2) stłumiony, słaby
(3.3) przyciszony, cichy

przysłówek

(4.1) powoli, pomału, zwolna, ociężale
(4.2) słabo
(4.3) cicho, po cichu
odmiana:
(1) att sakta, saktar, saktade, saktat, sakta! ; pres. part. saktande, perf. part. saktad
(3) sakta, sakta, nieodm.
(4) st. wyższy saktare; st. najwyższy saktast
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(3.2) över sakta eldna małym ogniu
synonimy:
(1.1) retardera, sänka farten, bromsa
(1.2) dämpa, stilla
(3.1) långsam, trög, sölig, sävlig, maklig
(3.2) stilla, dämpad, svag
(3.3) tyst, dämpad
(4.1) långsamt, trögt, söligt, sävligt, makligt
(4.2) stilla, dämpat, svagt
(4.3) tyst, dämpat
antonimy:
(1.1) accelerera, öka farten, gasa
(3.1) snabb, rask
(4.1) fort, snabbt, raskt
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. saktande
przysł. sakteliga, sakteligen
związki frazeologiczne:
złożenie rzeczownikowe saktmod
czasownik frazowy sakta avsakta nersakta in
złożenie przymiotnikowe saktfärdig, saktmodig
fraza przysłówkowa i sakta maksakta men säkert
fraza wykrzyknikowa sakta i backarna
etymologia:
uwagi:
źródła: