sędziwy

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

sędziwy (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[sɛ̃ɲˈʥ̑ivɨ], AS[sẽńʒ́ivy], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.asynch. ę  ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) bardzo stary
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Niech zawsze należytą ma cześć wiek sędziwy[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) dożyć sędziwego wieku
synonimy:
(1.1) leciwy, wiekowy; książk. matuzalemowy
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) patriarchalny, sklerotyczny
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. sędziwość ż
przysł. sędziwie
związki frazeologiczne:
morzyk sędziwy
etymologia:
(1.1) st.pol. szedziwysiwy; por. czeskie šedivý
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Franciszek Dmochowski, Sztuka rymotwórcza.