regnare

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

regnare (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik, forma fleksyjna

(1.1) infinitivus praesentis od: regno
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

regnare (język włoski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik nieprzechodni

(1.1) królować, panować
(1.2) przen. panować, królować; panoszyć się; dominować
(1.3) rzad. (o roślinach) rosnąć, krzewić się[1]
odmiana:
przykłady:
(1.2) Qui regna la discordia.Tu panuje niezgoda.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. regnante m ż, regnicolo m, regno m
przym. regnante, regnicolo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. W. Meisels, Podręczny słownik włosko-polski. Wiedza Powszechna, Warszawa 2005.