Przejdź do zawartości

puścizna

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

puścizna (język polski)

[edytuj]
wymowa:
[uwaga 1] IPA: [puɕˈt͡ɕizna], AS: [puśćizna], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przest. zob. spuścizna
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Po Wolterze pozostał rozgłos jego imienia, które stało się godłem pewnego typu i kierunku umysłowości; natomiast z ogromnej puścizny piśmienniczej żywego pozostało niewiele[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. puszczanie n, puszczenie n, spust m, puszczalstwo n, spuścizna ż, dopuszczenie n, dopuszczanie n
czas. puszczać ndk., dopuszczać ndk., upuszczać ndk., spuszczać ndk., spuścić dk., wypuszczać ndk., wypuścić dk.
przym. puszczalski, spustowy
przysł. spustowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
  1. jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
tłumaczenia:
źródła:
  1. Od tłumacza w: Wolter, Kandyd czyli optymizm, Tadeusz Boy-Żeleński (tłum.).