prowiant

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

prowiant (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈprɔvʲjãnt], AS[provʹi ̯ãnt], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.i → j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) żywność, zapasy żywności[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) suchy prowiant
synonimy:
(1.1) żywność, pożywienie, wiktuały, daw. wiwenda
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. prowiantowanie n, zaprowiantowanie n, prowiantura f, prowiantowy m, prowiantowa f
czas. prowiantować ndk., zaprowiantować dk.
przym. prowiantowy, prowiancki
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Proviant z śr.łac. provenda[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Hasło prowiant w: Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, De Agostini Polska.