progenitura

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

progenitura (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌprɔɡɛ̃ɲiˈtura], AS[progẽńitura], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przest. potomstwo, dzieci
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) franc. progéniture
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: