pinyin

pinyin (język polski)

wymowa:

(spolszczona) ‹pinjin›, IPA: [ˈpʲĩnʲjĩn], AS: [pʹĩnʹi ̯ĩn], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jęz. system latynizacji języka chińskiego; zob. też pinyin w Wikipedii

odmiana:

(1.1) blm,

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	pinyin	pinyiny
dopełniacz	pinyinu	pinyinów
celownik	pinyinowi	pinyinom
biernik	pinyin	pinyiny
narzędnik	pinyinem	pinyinami
miejscownik	pinyinie	pinyinach
wołacz	pinyinie	pinyiny

przykłady:

(1.1) Polska w latach 80. zastąpiła oficjalnie swój system transkrypcji chińskiego systemem przyjętym w samych Chinach (tzw. pinyin).

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

chiń. 拼音 (pīnyīn)

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) Pinyin, pinyin
• białoruski: (1.1) піньі́нь m
• bułgarski: (1.1) пини́н m
• chiński standardowy: (1.1) 拼音 (pīnyīn)
• hiszpański: (1.1) pinyin m
• nowogrecki: (1.1) πινγίν
• rosyjski: (1.1) пиньи́нь m
• ukraiński: (1.1) піньї́нь m

źródła:

pinyin (język angielski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) jęz. pinyin

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: