patetyczny

patetyczny (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌpatɛˈtɨt͡ʃnɨ], AS: [patetyčny], zjawiska fonetyczne: akc. pob. ^ⓘ

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) poważny, doniosły, uroczysty

(1.2) pejor. przesadnie nadęty, żałosny

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	mos/mzw	mrz	ż	n	mos	nmos
mianownik	patetyczny		patetyczna	patetyczne	patetyczni	patetyczne
dopełniacz	patetycznego		patetycznej	patetycznego	patetycznych
celownik	patetycznemu		patetycznej	patetycznemu	patetycznym
biernik	patetycznego	patetyczny	patetyczną	patetyczne	patetycznych	patetyczne
narzędnik	patetycznym		patetyczną	patetycznym	patetycznymi
miejscownik	patetycznym		patetycznej	patetycznym	patetycznych
wołacz	patetyczny		patetyczna	patetyczne	patetyczni	patetyczne

przykłady:

(1.1) Jakby wyolbrzymioną gębę gombrowiczowską pisarz przyprawił patetycznym wizjom historyków, Gibbona czy Ferrero, o wielkości i upadku świata starożytnego.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. patetyczność ż

przysł. patetycznie

związki frazeologiczne:

etymologia:

gr. παθητικός (pathetikós) → wywierający wrażenie

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) pompous; (1.2) pathetic
• arabski: (1.1) أبهي, طنان
• białoruski: (1.1) патэтычны
• bułgarski: (1.1) патетичен
• duński: (1.1) patetisk
• francuski: (1.1) pathétique
• hiszpański: (1.1) patético
• niemiecki: (1.1) pathetisch
• nowogrecki: (1.1) παθητικός
• portugalski: (1.1) patético
• rosyjski: (1.1) патетический, патетичный
• słowacki: (1.1) patetický
• ukraiński: (1.1) патетичний
• węgierski: (1.1) patetikus

źródła: