Przejdź do zawartości

oscylacja

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

oscylacja (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [ˌɔst͡sɨˈlat͡sʲja], AS: [oscylacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wahanie, drganie, falowanie, kołysanie; ruch wahadłowy
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. oscylować
rzecz. oscylowanie, oscylator
przym. oscylacyjny
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) franc. oscillation[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „oscylacja” w: Marcin Woliński, Zygmunt Saloni, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego, wyd. IV, Warszawa 2020.
  2. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.