osamotnienie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

osamotnienie (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) brak towarzystwa, uczucie samotności
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. samotność ż
przym. samotny, osamotniony
przysł. samotnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: