okaziciel

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

okaziciel (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌɔkaˈʑiʨ̑ɛl], AS[okaźićel], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) człowiek okazujący, przedstawiający jakiś dokument, dowód
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. okaz mrz
czas. okazywać ndk., okazać dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: