obkurczanie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

obkurczanie (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od: obkurczać
odmiana:
(1.1) blm,
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) nieobkurczanie
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. nieobkurczanie n, obkurczenie n, pokurcz mos/mzw
czas. kurczyć, obkurczać ndk., obkurczyć dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. obkurczać + -anie
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: