numeracja

numeracja (język polski)

numeracja (1.1)

wymowa:

IPA: [ˌnũmɛˈrat͡sʲja], AS: [nũmeracʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob. ^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) system oznaczania czegoś numerem

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	numeracja
dopełniacz	numeracji
celownik	numeracji
biernik	numerację
narzędnik	numeracją
miejscownik	numeracji
wołacz	numeracjo

przykłady:

(1.1) Pismo wychodziło drukowane identyczną czcionką, z identyczną winietą i zachowaniem ciągłości numeracji.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. numeryk m, ponumerowanie n, numer, numerowanie, numerek

przym. numeracyjny, numerowy, numeryczny

czas. numerować

związki frazeologiczne:

etymologia:

franc. numération < łac. numeratio

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) numeration
• bośniacki: (1.1) numeracija ż
• bułgarski: (1.1) номерация ż
• duński: (1.1) nummerering w
• francuski: (1.1) numération ż
• hiszpański: (1.1) numeración ż
• szwedzki: (1.1) numrering w

źródła: