nienucenie

From Wikisłownik
Jump to navigation Jump to search

nienucenie (język polski)[edit]

pronunciation:
definitions:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od: nie nucić
inflection:
(1.1) blm,
examples:
syntax:
collocations:
synonyms:
antonyms:
(1.1) nucenie
hypernyms:
hyponyms:
holonyms:
meronyms:
related terms:
idioms:
etymology:
notes:
translations:
sources: