niekompetentny

niekompetentny (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌɲɛkɔ̃mpɛˈtɛ̃ntnɨ], AS: [ńekõmpetẽntny], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob. ^ⓘ

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) nieposiadający pełnych kompetencji lub profesjonalizmu

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	mos/mzw	mrz	ż	n	mos	nmos
mianownik	niekompetentny		niekompetentna	niekompetentne	niekompetentni	niekompetentne
dopełniacz	niekompetentnego		niekompetentnej	niekompetentnego	niekompetentnych
celownik	niekompetentnemu		niekompetentnej	niekompetentnemu	niekompetentnym
biernik	niekompetentnego	niekompetentny	niekompetentną	niekompetentne	niekompetentnych	niekompetentne
narzędnik	niekompetentnym		niekompetentną	niekompetentnym	niekompetentnymi
miejscownik	niekompetentnym		niekompetentnej	niekompetentnym	niekompetentnych
wołacz	niekompetentny		niekompetentna	niekompetentne	niekompetentni	niekompetentne

przykłady:

(1.1) Odrzuca ona stawiane budowniczym promu zarzuty i wskazuje, że był on wadliwie eksploatowany, załoga niekompetentna, a w chwili wypadku "Estonia" rozwijała nadmierną prędkość.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) nieprofesjonalny, niefachowy

antonimy:

(1.1) profesjonalny, fachowy, kompetentny, rzetelny

hiperonimy:

(1.1) nieudolny

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. niekompetencja ż, niekompetentność ż

przysł. niekompetentnie

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) incompetent
• bułgarski: (1.1) некомпетентен
• duński: (1.1) inkompetent
• francuski: (1.1) incompétent
• hiszpański: (1.1) incompetente
• interlingua: (1.1) incompetente
• niemiecki: (1.1) inkompetent
• nowogrecki: (1.1) αναρμόδιος, άσχετος
• portugalski: (1.1) incompetente
• włoski: (1.1) incompetente

źródła: