morfar

morfar (język duński)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) dziadek (ze strony matki)

odmiana:

(1.1) en morfar, morfaren/morfaderen, morfædre, morfædrene

przykłady:

(1.1) Min kærestes morfar fangede otteogtyve sild i en fælde (og slap dem derefter fri). → Dziadek mojego chłopaka złowił w pułapkę dwadzieścia osiem śledzi (a potem je wypuścił).

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) bedstefar

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) bedstefar

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

duń. mor + far

uwagi:

zobacz też: brorsøn • farbror • farfar • faster • morbror • morfar • mormor • moster

źródła:

morfar (język szwedzki)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) dziadek (ze strony matki)

odmiana:

(1.1) en morfar, morfarn/morfadern, morfäder, morfäderna

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

(1.1) mormor, farmor

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

dosł. ojciec matki

uwagi:

por. farfar; zobacz też: rodzina w języku szwedzkim

źródła: