farfar

farfar (język duński)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) dziadek (ze strony ojca)

odmiana:

(1.1) en farfar, farfaren/farfaderen, farfædre, farfædrene

przykłady:

(1.1) Min kærestes farfar fangede seksogtyve rudskaller i en fælde (og slap dem derefter fri). → Dziadek mojego chłopaka złowił w pułapkę dwadzieścia sześć wzdręg (a potem je wypuścił).

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) bedstefar

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) bedstefar

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

duń. far + far

uwagi:

zobacz też: brorsøn • farbror • farfar • faster • morbror • morfar • mormor • moster

źródła:

farfar (język szwedzki)

wymowa:

^{ⓘ ⓘ}

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) dziadek (ze strony ojca)

odmiana:

(1.1) en farfar, farfarn/farfadern, farfäder, farfäderna

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

(1.1) mormor, farmor

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

dosł. ojciec ojca

uwagi:

por. morfar; zobacz też: rodzina w języku szwedzkim

źródła: