korzenie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

korzenie (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[kɔˈʒɛ̃ɲɛ], AS[kožńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.-ni…
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) pochodzenie, rodowód, początki

rzeczownik, forma fleksyjna

(2.1) M., B. i W. lm od: korzeń
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) powrót do korzeni • wracać do korzeni • mieć gdzieś swoje korzenie
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. korzennictwo n, korzeń mrz
związki frazeologiczne:
zapuszczać korzenie / zapuścić korzenie
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: