крыніца

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

крыніца (język białoruski)[edytuj]

крыніца (1.1)
transliteracja:
krynìca
wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) źródło, krynica
(1.2) przen. źródło, początek
(1.3) przen. źródło, przyczyna
(1.4) nauk. hist. źródło
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. крынічышча n, крынічнік m
zdrobn. крынічка ż
przym. крынічны
związki frazeologiczne:
жывая крыніца
etymologia:
uwagi:
źródła: