konstruktor

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

konstruktor (język polski)[edytuj]

konstruktorzy (1.1)
wymowa:
IPA[kɔ̃w̃ˈstruktɔr], AS[kõũ̯struktor], zjawiska fonetyczne: nazal.samogł.+n/m+szczelin. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ktoś zajmujący się konstruowaniem czegoś, np. inżynier projektujący budynki

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) inform. procedura inicjująca obiekt po jego utworzeniu
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1) Projektowaniem budynków zajmują się konstruktorzy, architekci oraz instalatorzy.
składnia:
kolokacje:
(1.1) konstruktor budynków / samochodów / latawców / …
synonimy:
antonimy:
(2.1) destructor
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) projektant, inżynier budowlany
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. konstrukcja ż, dekonstrukcja ż, konstrukt m, konstruowanie n, skonstruowanie n, dekonstruowanie n, rekonstruowanie n, zrekonstruowanie n, rekonstruktor m
forma żeńska konstruktorka ż
czas. konstruować ndk., skonstruować dk., dekonstruować ndk., rekonstruować ndk., zrekonstruować dk.
przym. konstrukcyjny, konstruktorski, rekonstrukcyjny, dekonstrukcyjny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.