kall

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: kaalkalkałkálkålkåʹll

kall (język norweski (bokmål))[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) powołanie
odmiana:
(1.1) et kall, kallet, kall, kallene lub et kall, kallet, kall, kalla
przykłady:
(1.1) Han følte et kall til å bli prest.Poczuł powołanie, by zostać księdzem.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

kall (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) zimny, chłodny[1]
(1.2) zimny, nieczuły (o człowieku)[1]

rzeczownik, rodzaj nijaki

(2.1) powołanie[1]
odmiana:
(1.1-2) kall, kallt, kalla; st. wyższy kallare; st. najwyższy kallast
(2.1) lp ett kall, kallet, kall, kallen
przykłady:
(1.1) En kall öl skulle smaka gott.Zimne piwo smakowałoby dobrze.
(2.1) Han såg sitt arbete som läkare som ett kall.On zastanawia się, czy praca doktora to jego powołanie.
składnia:
kolokacje:
(1.1) iskall
synonimy:
antonimy:
(1.1) varm
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1) rzecz. köld, kyl; przysł. kallt; czas. kyla
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 Lexin, Språkrådets lexikon, Institutet för språk och folkminnen