Przejdź do zawartości

kakel

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

kakel (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈkɑːkəl]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) bud. płytka ceramiczna np. do wykładania podłogi i ścian, kafel, kafelek, fliza
odmiana:
(1.1) ett kakel, kaklet, kaklen, kaklena
przykłady:
(1.1) Vi har blå kakel i badrummet.Mamy niebieskie płytki w łazience.
składnia:
kolokacje:
(1.1) lägga / sätta / sätta upp kakel → kłaść / układać kafelki
synonimy:
(1.1) kakelplatta
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. kakla
związki frazeologiczne:
złożenie rzeczownikowe kakelgolv, kakelplatta, kakelugn, kakelskärare, kakelsättare, kakelvägg
fraza przysłówkowa ända in i kaklet
etymologia:
uwagi:
por. glasyr • keram • klinker • terrakotta
źródła: