jednomyślność

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

jednomyślność (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌjɛdnɔ̃ˈmɨɕl̥nɔɕʨ̑], AS[i ̯ednõmyśl̦ność], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.nazal.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zupełna zgodność zdań, opinii, myśli
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) zasada jednomyślności
synonimy:
(1.1) jednogłośność
antonimy:
(1.1) niejednomyślność
hiperonimy:
(1.1) podobieństwo
hiponimy:
(1.1) zgodność, solidarność
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. jednomyślny
przysł. jednomyślnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego[1]. Inne słowniki (np.: Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego[2], Uniwersalny słownik języka polskiego[3]) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej.
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło jednomyślność w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  2. hasło jednomyślność w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.