immanentny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

immanentny (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) książk. taki, który nie wynika z działań zewnętrznych, tkwiący w naturze czegoś; zawarty w czymś
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) filozofia immanentna
synonimy:
(1.1) przynależny, inherentny, integralny, nieusuwalny, niezbywalny
antonimy:
(1.1) transcendentny
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. immanencja ż, immanentność ż, immanentyzm mrz
przysł. immanentnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. immanens, D. immanentis (= pozostający w czymś)
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: