głuchota

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

głuchota (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ɡwuˈxɔta], AS[gu̯uχota]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) utrata zdolności słyszenia; zob. też głuchota w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. głuchy, Głuchy
przysł. głucho
rzecz. głusza ż, głuchość ż, głuchy mos, Głuchy mos
czas. ogłuszać ndk., ogłuszyć dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. głuchy + -ota
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: