fors

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

fors (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przypadek, traf, los, szczęście[1]
(1.2) przeznaczenie[1]

przysłówek

(2.1) może, być może[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1-2) fortuna ż
(2.1) forsan, forsit, forsitan, fortasse, fortassis, forte
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 Hasło fors w: Mały słownik łacińsko-polski, praca zbiorowa pod red. Józefa Korpantego, s. 288, Warszawa, Wydawnictwo Szkolne PWN, 2001, ISBN 978-83-7195-844-1.

fors (język staronordyjski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) wodospad
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w papierowych słownikach lub wiarygodnych słownikach online. Jeśli znasz staronordyjski, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.

fors (język szwedzki)[edytuj]

fors (1.1)
wymowa:
[får_s:] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) bystrze, bystrzyca[1]
odmiana:
(1.1) en fors, forsen, forsar, forsarna
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. forsa
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, s. 133, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, 1998, ISBN 83-01-12412-1.