Przejdź do zawartości

formalizm

Brak wersji przejrzanej
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

formalizm (język polski)

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) ścisłe trzymanie się litery przepisów w danym działaniu
(1.2) filoz. stanowisko filozoficzne stawiające na formę przy ocenie dzieła[1]
(1.3) filoz. mat. nurt w filozofii matematycznej widzący matematykę jako system formalny; zob. też formalizm (matematyka) w Wikipedii
odmiana:
(1.1-3) blm[2],
przykłady:
(1.1) Formalizm nie zbawi was od chaosu. Lepiej już pogodzić się z duchem czasu[4].
(1.1) Pani Monroe wprowadziła większą ekskluzywność, formalizm i protokół do wystawnych przyjęć w Białym Domu[5].
(1.3) Dodać należy, że o ile intuicjonizm i formalizm pozostają wierne poglądom i ideom swych twórców, o tyle logicyzm uległ pewnym zmianomwystępuje on dziś głównie w postaci tzw. logicyzmu pluralistycznego (…)[6]
składnia:
kolokacje:
(1.2) formalizm estetyczny
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. forma ż, formalność ż, formalista mos, formalistka ż
przysł. formalnie
przym. formalny, formalistyczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. formalisme[2] < łac. formalisdotyczący kształtu
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „formalizm” w: Encyklopedia PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. 1 2 publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
  3. 1 2 Należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms. i W. lp jako „zmie” wymawia się alternatywnie jako „zmie” albo „źmie”.
  4. Sławomir Mrożek, Tango, 1964, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  5. Longin Pastusiak, Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki, 1999, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  6. Roman Murawski, Filozofia matematyki : zarys dziejów, 1986, Narodowy Korpus Języka Polskiego.