durchfallen

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

durchfallen (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈdʊʁçˌfalən]
znaczenia:

czasownik mocny, rozdzielnie złożony

(1.1) pot. przelatywać, przelecieć (np. przez dziurę)
(1.2) pot. oblewać, oblać (egzamin)
(1.3) pot. przegrywać, przegrać (np. eliminacje, wybory)

czasownik mocny, nierozdzielnie złożony

(2.1) przelatywać, przelecieć, pokonywać odległość lecąc, pokonać odległość lecąc
odmiana:
(1.1-3)[1] durchfall|en (fällt durch), fiel durch, durchgefallen (sein)
(2.1)[1] durchfall|en (durchfällt), durchfiel, durchfallen (haben)[2]
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Durchfallen n, Druchfall m, Durchfaller m, Durchfallerin ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: fallenabfallenanfallenauffallenauseinanderfallenausfallenbefallenbeifallendahinfallendarüberfallendurchfalleneinfallenentfallengefallenherabfallenherausfallenherunterfallenhinauffallenumfallenüberfallenverfallenwegfallenzerfallenzufallenzurückfallenzusammenfallen
źródła: