eliminacja

eliminacja (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) usuwanie, często drogą selekcji

(1.2) wstępna faza konkursu, zawodów

(1.3) eufem. zabicie kogoś

odmiana:

(1.1-3)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	eliminacja	eliminacje
dopełniacz	eliminacji	eliminacji / przest. eliminacyj
celownik	eliminacji	eliminacjom
biernik	eliminację	eliminacje
narzędnik	eliminacją	eliminacjami
miejscownik	eliminacji	eliminacjach
wołacz	eliminacjo	eliminacje

przykłady:

(1.1) Aby przyspieszyć eliminację radioznacznika z organizmu, po scyntygrafii zaleca się zwiększyć ilość przyjmowanych płynów.

(1.2) Laureatki wystąpiły w eliminacjach międzywojewódzkich w dniach 14-17 maja w Lublinie również zdobywając wysokie oceny jury […]

składnia:

kolokacje:

(1.1) całkowita / faktyczna / skuteczna / zupełna eliminacja • eliminacja biedy / bezrobocia / bezdomności / korupcji / przestępczości • dokonywać eliminacji

(1.2) stanąć do eliminacji • przejść eliminacje • zwyciężyć w eliminacjach

(1.3) eliminacja kolaboranta / wroga • dokonać eliminacji

synonimy:

(1.1) selekcja

(1.3) usunięcie, likwidacja

antonimy:

hiperonimy:

(1.2) etap

hiponimy:

holonimy:

(1.2) konkurs

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. eliminowanie n, wyeliminowanie n

czas. eliminować ndk., wyeliminować dk.

przym. eliminacyjny

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. eliminare → usuwać

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) elimination
• białoruski: (1.1) элімінацыя ż
• bułgarski: (1.1) елиминация ż
• duński: (1.1) eliminering w, elimination w; (1.2) eliminering w, elimination w; (1.3) eliminering w, elimination w
• francuski: (1.1) élimination ż
• hiszpański: (1.1) eliminación ż
• kataloński: (1.1) eliminació ż
• niemiecki: (1.1) Elimination ż
• norweski (bokmål): (1.1) eliminasjon m
• norweski (nynorsk): (1.1) eliminasjon m
• rosyjski: (1.1) элиминация ż
• włoski: (1.1) eliminazione ż; (1.2) batteria ż

źródła: