jabłecznik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

jabłecznik (język polski)[edytuj]

jabłecznik (1.1)
jabłecznik (1.2)
wymowa:
IPA[jabˈwɛʧ̑ʲɲik], AS[i ̯abu̯ečʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kulin. ciasto z jabłkami
(1.2) słabe wino z jabłek[1]
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Moja babcia upiekła dzisiaj pyszny jabłecznik.
(1.2) Dla ochłody piliśmy jabłecznik, którym częstował wujek Staszek.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) szarlotka
(1.2) cydr
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. jabłko n, jabłoń ż, jabol m, jabcok m
przym. jabłeczny, jabłkowy, jabłoniowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło jabłecznik w: Słownik terminów winiarskich.