udoskonalenie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

udoskonalenie (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌudɔskɔ̃naˈlɛ̃ɲɛ], AS[udoskõnalńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.-ni…akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od: udoskonalić
odmiana:
(1.1) blm;
przykłady:
(1.1) Sytuacjoniści nie uznawali własności intelektualnej, głosili, że idee, myśli i dzieła należą do tych, którzy potrafią je udoskonalić. I przywłaszczali sobie wszystko, co ich zdaniem na udoskonalenie zasługiwało: przechwytywali[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) ulepszenie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. doskonałość ż, doskonalenie n, udoskonalanie n
czas. udoskonalić dk., udoskonalać ndk., doskonalić ndk.
przym. doskonały
przysł. doskonale
wykrz. doskonale
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Mateusz Kwaterko. Od tłumacza [w:] Guy Debord: Społeczeństwo spektaklu oraz Rozważania o społeczeństwie spektaklu, s. 218. PIW, Warszawa 2006.