decreto

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: decretó

decreto (język hiszpański)[edytuj]

decreto (1.1)
wymowa:
IPA[de.ˈkre.to]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) dekret, zarządzenie, rozporządzenie, nakaz

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) 1. os. lp (yo) czasu teraźniejszego (presente) trybu oznajmującego (indicativo) od decretar
odmiana:
(1.1) lm decretos
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) resolución, decisión
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. decretar
przym. decretal
rzecz. decretalista m/ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. decrētum
uwagi:
źródła:

decreto (interlingua)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) dekret, zarządzenie, rozporządzenie, postanowienie
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. decretar
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

decreto (język portugalski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) dekret, zarządzenie, rozporządzenie
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. decretar
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

decreto (język włoski)[edytuj]

wymowa:
IPA/de.'kre.to/
znaczenia:

czasownik, forma fleksyjna

(1.1) 1. os. lp, tryb oznajmujący czasu teraźniejszego (presente indicativo) od: decretare

rzeczownik, rodzaj męski

(2.1) praw. nakaz, orzeczenie
(2.2) praw. adm. dekret, zarządzenie, rozporządzenie
(2.3) przen. wyrok, zrządzenie
odmiana:
(2.1-3) lp decreto; lm decreti
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(2.1) decreto di citazionewezwanie do sądudecreto ingiuntivopostępowanie nakazowe
(2.2) decreto leggerozporządzenie z mocą ustawy
(2.3) decreti della Provvidenzawyroki Opatrzności
synonimy:
(2.3) decisione, ordine, comando
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. decretale ż, decretalista m ż, decretazione ż
czas. decretare
przym. decretale
związki frazeologiczne:
etymologia:
(2.1-3) łac. decrētum
uwagi:
źródła: