buraczki

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

buraczki (język polski)[edytuj]

buraczki (1.1)
wymowa:
IPA[buˈraʧ̑ʲci], AS[buračʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) kulin. dodatek w postaci tartych buraków ćwikłowych

rzeczownik, forma fleksyjna

(2.1) M., B. i W. lm od: buraczek
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Na obiad były mielone z buraczkami.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) buraki
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
zob. burak
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks: Polski - Jedzenie
tłumaczenia:
źródła: