brano

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

brano (esperanto)[edytuj]

morfologia:
brano
wymowa:
IPA[ˈbra.nɔ]
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) spoż. kulin. otręby[1][2]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
se vi sidos en branoj, vin manĝos la porkoj
etymologia:
uwagi:
źródła:

brano (język włoski)[edytuj]

wymowa:
IPA/ˈbra.no/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) strzęp, kawałek
(1.2) przen. liter. muz. fragment, ustęp, urywek
odmiana:
(1.1-2) lp brano; lm brani
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) brano di carne / di stoffakawałek mięsa / tkaninyfare a branirwać na kawałkia brano a branokawałek po kawałku
(1.2) un brano del librourywek z książki
synonimy:
(1.1) brandello, brindello, brincello, lacerto, lambello, lembo, limbello, pezzo, sbrindello
(1.2) passaggio, passo, pezzo
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. sbrano m
czas. sbranare, sbranarsi
związki frazeologiczne:
etymologia:
st.franc. braon
uwagi:
źródła: