balbucir

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

balbucir (język hiszpański)[edytuj]

wymowa:
IPA[bal.βu.ˈθir]
IPA[bal.βu.ˈsir] (dialekty z utożsamieniem s-z)
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) bełkotać, mamrotać, wymamrotać, bąknąć

czasownik nieprzechodni

(2.1) jąkać się, zacinać się[1], bełkotać
odmiana:
(1) (2) koniugacja III: czasownik regularny ułomny (defectivo)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) farfullar, balbucear
(2.1) balbucear
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. balbucear
przym. balbuciente
rzecz. balbuceo m, daw. balbucencia ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. balbutīre
uwagi:
brakujące formy fleksyjne można pobrać z częściej spotykanego synonimu „balbucear[2]
źródła:
  1. Stanisław Wawrzkowicz, Kazimierz Hiszpański, Podręczny słownik hiszpańsko-polski, s. 101, Warszawa, Wiedza Powszechna, 1993, ISBN 83-214-0925-3.
  2. Hasło balbucir w: Real Academia Española: Diccionario panhispánico de dudas, 2005.