aprowizacja

aprowizacja (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌaprɔvʲiˈzat͡sʲja], AS: [aprovʹizacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob. ^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zaopatrzenie w artykuły pierwszej potrzeby

(1.2) pot. żywność

odmiana:

(1.1-2) blm,

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	aprowizacja	aprowizacje
dopełniacz	aprowizacji	aprowizacji / przest. aprowizacyj
celownik	aprowizacji	aprowizacjom
biernik	aprowizację	aprowizacje
narzędnik	aprowizacją	aprowizacjami
miejscownik	aprowizacji	aprowizacjach
wołacz	aprowizacjo	aprowizacje

przykłady:

(1.1) — Panie poruczniku — rzekł głosem krzykliwym z zakłopotania — melduję posłusznie, że nie jedliśmy śniadania ani obiadu i że w ogóle z aprowizacją jest całkiem źle.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) zaopatrzenie

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. aprowizowanie n, aprowidowanie n, aprowizator m, aprowizatorka ż

przym. aprowizacyjny

związki frazeologiczne:

etymologia:

franc. approvisionner

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) provisioning, food supply, victualling
• esperanto: (1.1) provizado, aprovizado
• francuski: (1.1) approvisionnement ż
• hiszpański: (1.1) aprovisionamiento m
• niemiecki: (1.1) Lebensmittel ż
• włoski: (1.1) approvvigionamento m

źródła: