ankel

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ankel (język duński)[edytuj]

en ankel (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) anat. kostka (u nogi)
odmiana:
(1.1) en ankel, ankelen/anklen, ankler, anklerne
przykłady:
(1.1) Jeg kan ikke spille fodbold grund af en forstuvet ankel.Nie mogę grać w piłkę z powodu zwichniętej kostki.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) ankelled, fodled
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: części ciała w języku duńskim
źródła:

ankel (język norweski (bokmål))[edytuj]

en ankel (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) anat. kostka (u nogi)
odmiana:
(1.1) en ankel, ankelen, ankler, anklene
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

ankel (język szwedzki)[edytuj]

en ankel (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) anat. kostka (u nogi)
odmiana:
(1.1) en ankel, ankeln, anklar, anklarna
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: