Dagmara
Dagmara (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Dagmara Dagmary dopełniacz Dagmary Dagmar celownik Dagmarze Dagmarom biernik Dagmarę Dagmary narzędnik Dagmarą Dagmarami miejscownik Dagmarze Dagmarach wołacz Dagmaro Dagmary
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) pani Dagmara • siostra / kuzynka / ciocia / babcia Dagmara • kobieta imieniem (o imieniu) Dagmara • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Dagmara • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Dagmara • otrzymać / dostać / przybrać imię Dagmara • dzień imienin / imieniny Dagmary
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Imiona
- tłumaczenia:
- łotewski: (1.1) Dagmāra ż
- rosyjski: (1.1) Дагмара ż
- słowacki: (1.1) Dagmara ż
- szwedzki: (1.1) Dagmar
- źródła:
Dagmara (język słowacki)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Dagmara Dagmary dopełniacz Dagmary Dagmár celownik Dagmare Dagmarám biernik Dagmaru Dagmary miejscownik Dagmare Dagmarách narzędnik Dagmarou Dagmarami
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: Indeks:Słowacki - Imiona
- źródła:
- ↑ Hasło „Dagmara” w: Slovník súčasného slovenského jazyka A – G [Słownik współczesnego języka słowackiego A – G], gł. red. Klára Buzássyová i Alexandra Jarošová, Veda, vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, Bratysława 2006, ISBN 978-80-224-0932-4.