бульба

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

бульба (język białoruski)[edytuj]

бульба (1.1)
transliteracja:
bulʹba
wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ziemniak, ziemniaki
odmiana:
(1.1) D. бульбы blm
przykłady:
(1.1) На полі расла бульба.Na polu rosły ziemniaki.
składnia:
kolokacje:
(1.1) ачышчаць бульбу • гатаваць / смажыць бульбу • бульба ў мундзірахziemniaki w mundurkach
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. бульбяшны, бульбяны
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

бульба (język ukraiński)[edytuj]

бульби (1.1)
transliteracja:
bulʹba
wymowa:
IPA/bˈulʲbɐ/ wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. bulwa
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) бульби картоплі
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. бульбиця ż, бульбан m, бульбашка ż
zdrobn. бульбочка ż
przym. бульбовий, бульбастий, бульбочковий, бульбашковий
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: