брить

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

брить (język rosyjski)[edytuj]

солда́т бре́ется (2.1)
transliteracja:
britʹ
wymowa:
(1.1) IPA[brʲitʲ], ?/i, ?/i ?/i
(2.1) IPA[ˈbrʲit͡sːə], ?/i, ?/i
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) golić

czasownik zwrotny niedokonany бри́ться

(2.1) golić się
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. бри́тва ż, бритьё n, брадобре́й m
czas. выбрива́ть ndk., вы́брить dk., забрива́ть ndk., забри́ть dk., обрива́ть ndk., обри́ть dk., отбри́ть dk., пробрива́ть ndk. пробри́ть dk.
przym. бре́ющий, бри́твенный, бри́тый, небри́тый
związki frazeologiczne:
etymologia:
prasł. *briti (sę) < praindoeur. *bher-ciąć
por. scs. брити сѧ, бриѭ сѧ, бритва, ukr. брич, bułg. брич, słń. brȋjem, bríti, czes. břiji, břitva, pol. brzytwa, głuż. britej
uwagi:
źródła: