brzytwa

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

brzytwa (język polski)[edytuj]

brzytwa (1.1)
wymowa:
IPA[ˈbʒɨtfa], AS[bžytfa], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ostry nóż do usuwania zarostu; zob.  też brzytwa w Wikipedii
(1.2) pot.  przen.  o człowieku wymagającym wobec innych, surowym
(1.3) pot.  przen.  o człowieku posiadającym ogromną wiedzę z jakiejś dziedziny
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Adam goli się brzytwą.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) piła
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
ostry jak brzytwatonący brzytwy się chwyta
etymologia:
uwagi:
Pojawiająca się czasem forma ta brzytew jest niepoprawna[2].
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło brzytwa w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Andrzej Markowski, Jak dobrze mówić i pisać po polsku, Warszawa 2000.