αιτία

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

αιτία (język nowogrecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[e.ˈti.a]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przyczyna, powód
odmiana:
(1.1) F25: lp D. αιτίας; lm αιτίες, D. αιτιών
przykłady:
(1.1) Γιατί κλαίς χωρίς αιτία;Dlaczego płaczesz bez powodu?
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. αιτιολογώ
rzecz. αιτιατική f, αιτιότητα, αίτιος
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr. αἰτίαgr. αἰτὣprosić
uwagi:
źródła: