αιτία

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

αιτία (język nowogrecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[e.ˈti.a]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przyczyna, powód
odmiana:
(1.1) F25: lp  D.  αιτίας; lm  αιτίες, D.  αιτιών
przykłady:
(1.1) Γιατί κλαίς χωρίς αιτία;Dlaczego płaczesz bez powodu?
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  αιτιολογώ
rzecz.  αιτιατική f , αιτιότητα, αίτιος
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr.  αἰτίαgr.  αἰτὣprosić
uwagi:
źródła: