permanent

permanent (język angielski)

wymowa:

IPA: [ˈpɜːmənənt]

wymowa amerykańska

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) stały, trwały, stabilny

(1.2) permanentny, nieprzerwany, ciągły, wieczny, stały

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przysł. przysłówek permanently

rzecz. rzeczownik permanence

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

permanent (język francuski)

wymowa:

wymowa

IPA: [pɛʁ.ma.nɑ̃] m rodzaj męski

IPA: [pɛʁ.ma.nɑ̃t] f rodzaj żeński

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) stały, trwały, stabilny

(1.2) permanentny, nieprzerwany, ciągły, wieczny, stały

odmiana:

(1) lp liczba pojedyncza permanent m rodzaj męski, permanente f rodzaj żeński; lm liczba mnoga permanents m rodzaj męski, permanentes f rodzaj żeński

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1) constant, continuel, durable, endémique, immuable, inaltérable, incessant, inébranlable, perpétuel, persistant, stable, suivi

(1.2) éternel

antonimy:

(1.1) changeant, discontinu, instable, intermittent

(1.2) éphémère, épisodique, momentané, passager, précaire, provisoire, temporaire, transitoire

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. łacina permanens, permanentis

uwagi:

źródła:

permanent (język szwedzki)

wymowa:

wymowa

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) permanentny, ciągle trwający

rzeczownik, rodzaj wspólny

(2.1) trwała (fryzura)

odmiana:

(1.1) permanent, permanent, permanenta

(2.1) en permanent, permanenten

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: