copula

copula (użycie wyrazu obcego w języku polskim)

wymowa:

(spolszczona) ‹kopiula›, zjawiska fonetyczne: akc. na 3 syl. akcent na trzecią sylabę od końca 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jęz. językoznawstwo łącznik

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) łącznik, spójka

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) copula
• włoski: (1.1) copula

źródła:

copula (język angielski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) jęz. językoznawstwo łącznik

odmiana:

(1.1) lm liczba mnoga copulas, copulae

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik copular

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

copula (interlingua)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) para (małżeńska, elementów)

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

copula (język włoski)

wymowa:

IPA: [ˈkɔpula]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) lit. literacko połączenie

(1.2) lit. literacko kopulacja

(1.3) jęz. językoznawstwo spójnik łączący, łącznik

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik copulativo

rzecz. rzeczownik copulazione

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: