yksinkertainen

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

yksinkertainen (język fiński)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈyksiŋˌkertɑinen]
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) jedyny, pojedynczy, unikalny, wyjątkowy
(1.2) fundamentalny, podstawowy
(1.3) prosty, zwyczajny, zwykły
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) yksi-, yksittäinen, yhden hengen, yksi ainoa, naimaton
(1.3) helppo, pelkkä, vaatimaton, mutkaton, yksioikoinen
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: