yksinkertainen

yksinkertainen (język fiński)

wymowa:

IPA: [ˈyksiŋˌkertɑinen]

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) jedyny, pojedynczy, unikalny, wyjątkowy

(1.2) fundamentalny, podstawowy

(1.3) prosty, zwyczajny, zwykły

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) yksi-, yksittäinen, yhden hengen, yksi ainoa, naimaton

(1.3) helppo, pelkkä, vaatimaton, mutkaton, yksioikoinen

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: