wyczucie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wyczucie (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) umiejętność intuicyjnego odbierania czegoś
(1.2) umiejętność stosownego zachowania się w zależności od okoliczności
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) mieć wyczucie / na wyczucie
synonimy:
(1.1) intuicja, przeczuwanie
(1.2) ogłada, smak, takt
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. uczuć, poczuć, odczuwać, czuły, czuć, wyczuć dk., wyczuwać ndk.
rzecz. czucie n
przym. czuły
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: